Οθωμανική περίοδος

Όταν το 1458, η Αθήνα έπεσε στους Οθωμανούς, τα προνόμια που δόθηκαν στην πόλη περιελάμβαναν τη διατήρηση των χριστιανικών εκκλησιών. Ο Παρθενώνας όμως, λόγω του υψηλού συμβολισμού, έγινε τζαμί και αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως πυριτιδαποθήκη της πόλης. Κατά τη διάρκεια της  σύγκρουσης μακράς διαρκείας μεταξύ των Οθωμανών και των Ενετών, το Σεπτέμβριο του 1687, ο ηγεμόνας του Ενετικού στρατού Μοροζίνι έστρεψε τα κανόνια του προς την Ακρόπολη, προξενώντας μεγάλη ζημιά στον ναό του Παρθενώνα.

Η Ακρόπολη αποτέλεσε σκηνικό συγκρούσεων και κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης, γεγονός που προκάλεσε επιπλέον ζημιές στα μνημεία. Παράλληλα, το αυξανόμενο ενδιαφέρον των Ευρωπαίων για τον κλασσικό ελληνικό πολιτισμό είχε ως συνέπεια τις αλλεπάλληλες λεηλασίες αρχαιοτήτων ακόμα και πριν από την απελευθέρωση. Αποκορύφωμα ήταν το φιρμάνι που απέσπασε από τον Σουλτάνο ο 7ος Κόμης του Έλγιν που, από το 1799 μέχρι το 1803, απέσπασε σχεδόν τα μισά γλυπτά των αετωμάτων, των μετοπών και της ζωφόρου του Παρθενώνα, με αποτέλεσμα να βρίσκονται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο.

Οι τελευταίοι Οθωμανοί στρατιώτες έφυγαν από την πόλη τον Μάρτιο του 1833 και η Αθήνα επέστρεψε στα ελληνικά χέρια μετά από πολλούς αιώνες. Είναι ελάχιστα τα μνημεία της Οθωμανικής περιόδου της πόλης που διατηρούνται σήμερα.