Ο Χρυσός Αιώνας

Η Αθήνα έζησε την μεγαλύτερη ακμή στην ιστορία της -γνωστή και ως ο “Χρυσός Αιώνας του Περικλή”- μετά την αποφασιστική νίκη επί των Περσών στη Μάχη των Πλαταιών, το 479 π.Χ. Ο ισχυρός Περσικός στρατός είχε πυρπολήσει την Ακρόπολη, μετατρέποντας το «αρχαίο ιερό», τον Προ-Παρθενώνα και τα Προπύλαια, σε ερείπια, ένα χρόνο πριν από τη νίκη στις Πλαταιές. Πάνω στον Ιερό Βράχο, τα σημάδια της καταστροφής θύμιζαν στους Αθηναίους τη μεγάλη ήττα.  Η νίκη των Ελλήνων δημιούργησε μια μοναδική συγκυρία μέσα από την οποία η πόλη-κράτος της Αθήνας αναδείχθηκε σε κυρίαρχη δύναμη και έζησε μια περίοδο πρωτοφανούς δόξας που άφησε το σημάδι της στον δυτικό πολιτισμό. Η “χρυσή περίοδος” της αθηναϊκής πολιτείας συνέπεσε με την ηγεσία του Περικλή (495-429 π.Χ.), ενός λαμπρού στρατηγού, πολιτικού και προστάτη των Τεχνών, ο οποίος, με τις επιλογές του, μετέτρεψε την πόλη σε ηγέτιδα πόλη-κράτος και ακτινοβόλο πολιτιστικό κέντρο.

Ο Περικλής ήταν εξαιρετικός ρήτορας και κατάφερε να διευρύνει τόσο την πολιτική όσο και την στρατιωτική επιρροή της Αθήνας. Παράλληλα αξιοποίησε τους πόρους της πόλης, υποστηρίζοντας τον πολιτισμό και τις τέχνες για την ευρύτερη καλλιέργεια των πολιτών. Επιδότησε τα εισιτήρια του θεάτρου, προσέφερε αμοιβή για την ανάληψη αστικών καθηκόντων κ.ά. Με δική του πρωτοβουλία και επίβλεψη, χρηματοδοτήθηκε η ανέγερση των σπουδαιότερων πολιτιστικών έργων της πόλης, ανάμεσά τους ο ναός της Αθηνάς Νίκης, το Ερέχθειο και φυσικά ο Παρθενώνας. Εκτεταμένες παρεμβάσεις υλοποιήθηκαν επίσης στην Αγορά, η οποία μετατράπηκε σε μεγάλο δημόσιο συγκρότημα με έντονη εμπορική δραστηριότητα, που εξελισσόταν ανάμεσα σε ναούς, βωμούς και έργα Τέχνης.

Και παρότι τα υπέροχα δημόσια κτίρια διακοσμούσαν την πόλη, οι Αθηναίοι συνέχισαν να χτίζουν τα σπίτια τους με άναρχο τρόπο με αποτέλεσμα οι κατοικημένες περιοχές γύρω από την Ακρόπολη και την Αγορά να μην έχουν ρυμοτομικό σχέδιο. Οι κάτοικοι της Αθήνας προτιμούσαν τη δημόσια ζωή και τους λαμπρούς δημόσιους διαλόγους της πόλης, συζητώντας για την πολιτική, τα τρέχοντα γεγονότα, αλλά και τη φύση του σύμπαντος και της θρησκείας, “γεννώντας” έτσι την περίφημη αρχαία Δημοκρατία της Αθήνας.